© AP PHOTO/WINFRIED ROTHERMEL

Ένα τσάι με τον Simon de Pury

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο τ. 249 των ΝτΤ (Μάρτιος-Μάιος 2020)

Τον έχουν αποκαλέσει «Μικ Τζάγκερ των δημοπρασιών». Ο ίδιος, όμως, κρατά χαμηλό προφίλ και αυτή τη στιγμή συμβουλεύει ιδιώτες, μουσεία και επιχειρήσεις για το πώς να διαχειριστούν τις συλλογές τους – ενίοτε με επιμελημένα πρότζεκτ, όπως το de Pury @ Asprey στον ομώνυμο ιστορικό χώρο του Λονδίνου και το Newlands House στο Petworth της Αγγλίας, όπου μόλις άνοιξε μία έκθεση για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Helmut Newton. Πλέον δημοπρατεί μόνο για φιλανθρωπικούς σκοπούς, εξού και η άφιξή του στην Αθήνα για τη δημοπρασία στήριξης και ανάπτυξης της κοινωφελούς δραστηριότητας της AXION Hellas.

Μετά από τέτοια πορεία, πώς είναι να δημοπρατείτε για φιλανθρωπικό σκοπό;

Το απολαμβάνω και είναι όλες για καλό σκοπό. Βέβαια, όταν πούλησα το μερίδιό μου στον Phillips στα τέλη του 2012, δεν περίμενα ότι θα έκανα τόσες πολλές δημοπρασίες. Μοιάζει σαν να ήταν η αρχή μιας άλλης καριέρας! Πέρυσι μόνο έκανα 36 σε όλο τον κόσμο: Χονγκ Κονγκ, Κάννες, Τόκυο, Μόσχα κ.ά.

Κάπως έτσι ήρθατε και στα μέρη μας. Πώς πήγε η δημοπρασία Auction for Axion;

Περιέργως, παρόλο που έχω κάνει δημοπρασίες παντού, δεν μου είχε ζητηθεί ποτέ να κάνω μία στην Ελλάδα. Έτσι, ενθουσιάστηκα όταν με κάλεσαν οι ιδρυτές του οργανισμού και πρέπει να πω ότι ο συνδυασμός ελληνικής και διεθνούς σύγχρονης τέχνης ήταν πολύ καλός. Μεγάλες γκαλερί, όπως οι Gagosian, Sadie Coles και Almine Rech, προσέφεραν έργα από σημαντικά ονόματα, οπότε η εναλλαγή με τους Έλληνες καλλιτέχνες με βοήθησε να τους εκτιμήσω κι εγώ καλύτερα.

Simon de Pury © AP Photo/Evan Agostini

Πώς κρίνετε την πτώση 5% των αγοραπωλησιών τέχνης το 2019 που παρουσίασαν πρόσφατα η Art Basel και η UBS στην κοινή αναφορά τους για το 2020;

Νομίζω ότι όταν βλέπει κανείς αυτά τα νούμερα πρέπει να προσέχει ώστε να μην τα μεταφράζει απαραίτητα ως πτώση. Διότι η συγκεκριμένη αγορά εξαρτάται ιδιαίτερα από το αν μεγάλες συλλογές ή μεγάλα κληροδοτήματα θα βγουν προς πώληση, κάτι που δεν έγινε π.χ. στις φθινοπωρινές δημοπρασίες της Νέας Υόρκης. Φέτος την άνοιξη θα δημοπρατηθεί η συλλογή των Macklowe, ενώ οι γκαλερί Gagosian, Pace και Acquavella θα μεταπωλήσουν ιδιωτικά τη συλλογή του Donald B. Marron.

Πιστεύετε ότι οι γκαλερί αντιμάχονται τους οίκους δημοπρασιών για το ποιος θα επικρατήσει στην αγορά;

Πάντοτε έλεγα ότι οι γκαλερί χρειάζονται τους οίκους δημοπρασιών και αντίστροφα. Γιατί όταν πουλάς κάτι ιδιωτικά, ο μόνος τρόπος για να δικαιολογήσεις την τιμή που ζητάς για το έργο είναι να αναφερθείς στις τιμές των δημοπρασιών. Πολλές φορές, τα νούμερα που ακούγονται για τις ιδιωτικές αγοραπωλησίες δεν είναι ακριβή, ενώ οι δημοπρασίες σου δίνουν πολλή πληροφορία για τις προτιμήσεις τόσο των πλειοδοτών όσο και των μειοδοτών ώστε να πουλήσεις μετά στοχευμένα.

Τι επιφυλάσσει το μέλλον της αγοράς κρίνοντας από τα γούστα των millennials και τις διαδικτυακές αγοραπωλησίες, όπου εφαρμόζονται τεχνολογίες όπως το blockchain;

Τα γούστα διαρκώς αλλάζουν. Θυμάμαι να πηγαίνω σε δημοπρασίες τη δεκαετία του ’70 που οι γαλλικές αντίκες ήταν στη μόδα και πωλούνταν για απίστευτες τιμές. Τώρα ο κόσμος ενδιαφέρεται για τη δεκαετία του ’50, κάποιοι Μεγάλοι Δάσκαλοι έχουν μεγαλύτερη πέραση απ’ ό,τι στο παρελθόν κ.λπ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι σε 25-30 χρόνια οι προτιμήσεις θα διαφέρουν από τις σημερινές.

Το διαδίκτυο πιστεύω ότι θα αναπτυχθεί πάρα πολύ. Νομίζω ότι η αγορά της τέχνης είναι αυτή που έχει επιδείξει τη μεγαλύτερη αντίσταση από όλες τις άλλες αγορές στο να υιοθετήσει τη λογική εξέλιξη των πραγμάτων. Ας είμαστε ειλικρινείς: Όλοι είμαστε κολλημένοι στα κινητά μας και θέλουμε να κάνουμε όσα περισσότερα πράγματα μπορούμε με αυτά. Όταν υπάρχουν, μάλιστα, ταξιδιωτικοί περιορισμοί, ένα παραπάνω.