Nel Aerts “The Calm Before The Storm,” 2020

Nel Aerts: Εντρυφώντας στον εαυτό

Με κυρίαρχα μοτίβα στους πίνακές της το σχήμα του ματιού και τους υβριδικούς χαρακτήρες, η έκθεση «Inner Wavy Turmoil Baby» της νεαρής Βελγίδας καλλιτέχνιδος είναι παιγνιώδης και στοχαστική, όπως και οι τίτλοι των έργων της. Στον πυρήνα της βρίσκεται η τάση που θέλει την πρόσληψη ενός έργου να αποτελεί εμπειρία και τον θεατή ενεργό μέρος του έργου.

Το μάτι είναι ο πίνακας που «κοιτάζει» τον θεατή ή η εικόνα του θεατή που βλέπει το έργο. Αντίστοιχα είναι ο καλλιτέχνης που κοιτάζει τον καμβά του και το τελάρο που τον προκαλεί στη δημιουργική διαδικασία – αυτή περνά από την εσωτερική αναμέτρηση και τις συγκρούσεις. Αγαπημένος χαρακτήρας της Aerts είναι ο γητευτής φιδιών, μία μεταφορά της ευαίσθητης ματιάς του θεατή ή του καλλιτέχνη, οι οποίοι ενεργοποιούν το έργο. Οι ρόλοι γητευτής και φίδι εναλλάσσονται καθώς το έργο είναι και αυτό γητευτής που προσκαλεί τον θεατή/καλλιτέχνη. Το κυματοειδές μοτίβο που θυμίζει το εν λόγω ερπετό αλλά και ένα σύννεφο σαν ζωγραφισμένο από παιδί, το τρομακτικό αλλά και το αθώο, καθιστά την έκθεση ως μια διαδρομή ανάμεσα σε έργα και ρόλους. Η θέαση μιας έκθεσης αλλά και η τέχνη είναι μια ρέουσα διαδικασία πραγμάτωσης. Ο επισκέπτης μπορεί να καθίσει στα χρωματιστά σκαμπώ και να ιχνογραφήσει την πυρογραφία που κρέμεται από αυτά.

Η τέχνη είτε για να γίνει είτε για να ανακαλυφθεί απαιτεί χρόνο, μια πορεία αναζήτησης όπως και η ίδια η ζωή. Όποιος ακολουθήσει μια τέτοια διαδρομή βρίσκεται διαρκώς στο μεταίχμιο, ανάμεσα σε καταστάσεις όπως το οικείο και το άγνωστο, το χιούμορ και η ανησυχία, η απόδραση και η προσγείωση στην πραγματικότητα. Το ψυχολογικό υπόστρωμα, η ποικιλία χρωμάτων και σχημάτων, ο ευφάνταστος συνδυασμός διαφορετικών μέσων, όπως οι εφαρμοσμένες τέχνες, η σκηνογραφία και η ζωγραφική ως επιφάνεια αλλά και αντικείμενο, συνθέτουν μία έκθεση με ζωντάνια που μιλά για την περιπέτεια της δημιουργίας, τον καλλιτέχνη, το ρόλο του θεατή και την τέχνη ως γλώσσα που επικοινωνεί μια πιο ενσυνείδητη και ανοιχτή πρόσληψη της πραγματικότητας και της θέσης μας σε αυτήν.